श्रीमद्भागवतप्रवचनम् -१२।। श्रीशुकदेवेन कथितं भागवतकथामृतम् अनुसृत्य यत्नपूर्वकं समुज्ज्वलं च ज्ञानयज्ञं करिष्यामि

श्रीमद्भागवतप्रवचनम् -१२
(तृतीयोऽध्यायः)
नारदः अब्रवीत् – इदानीमहं भक्तिज्ञानविरागाणां स्थापनार्थं श्रीशुकदेवेन कथितं भागवतकथामृतम् अनुसृत्य यत्नपूर्वकं समुज्ज्वलं च ज्ञानयज्ञं करिष्यामि । यज्ञोऽयं मया कुत्र कर्तव्यः, भवद्भिः तत्स्थानम् उच्यताम् । भवन्तः वेदपारगाः सन्ति, तस्मात् शुकशास्त्रमहिमा कीदृशोऽस्ति इति मां श्रावयन्तु । एतदपि उच्यतां यत् श्रीमद्भागवतकथा कियद्भिः दिवसैः श्राव्या, श्रावणविधिः च कः ?
सनकादयः अकथयन् – नारदवर्य ! त्वम् अतीव विनीतः, विवेकी च असि । शृणु, एतत्सर्वं वदिष्यामः। हरिद्वारसमीपे आनन्दनामकं तटमस्ति । तत्र अनेके ऋषयः निवसन्ति, तथा देवताः, सिद्धजनाः चापि तेषां सेवां कुर्वन्तः तिष्ठन्ति । विविधवृक्षलतादीनां स्थितिकारणतः तत्स्थलं सघनं, नवकोमलवालुकं च वर्तते । तत् तटम् सुरम्यम्, एकान्तक्षेत्रं च वर्तते, तत्र च अनवरतं स्वर्णमयकमलानां सुगन्धः प्रसरति । तत्र स्थितानां वन्यपशूनां चेतसि अपि पारस्परिकः वैरभावः न विद्यते । तत्र भवान् विशेषप्रयत्नं विना हि ज्ञानयज्ञम् आरभताम्, तस्मिन् स्थाने कथातः अपूर्वरसः उत्पद्यते । भक्तिरपि निर्बलाभ्यां जराजीर्णकाययुक्ताभ्यां स्वपुत्राभ्यां सह तत्र आगमिष्यति । यतोहि यत्र श्रीमद्भागवतकथा प्रवर्तते, तत्र भक्त्यादयः सज्जनाः स्वयमेव उपस्थिताः भवन्ति । श्रवणेन्द्रिये यदा कथाध्वनिः पतिष्यति, तदा एते त्रयः अपि तरुणाः भविष्यन्ति, नात्र सन्देहः इति ।
सूतः शौनकं प्रति अकथयत् – एवम् उक्त्वा नारदेन सह सनकादयः श्रीमद्भागवतामृतस्य पानार्थं ततः सत्वरं निर्गत्य गङ्गातटं प्राप्तवन्तः। यदा ते तत्र उपस्थिताः आसन्, तदा भूलोकः, देवलोकः, ब्रह्मलोकः चेति सर्वत्र च कथाविषयकः प्रचारः, जनेषु कोलाहलः च समुद्भूतः । ये, ये भगवत्कथारसिकाः, विष्णुभक्ताः आसन्, ते सर्वे श्रीमद्भागवतकथामृतस्य पानार्थं तत्र धावन्तः समागतवन्तः । भृगुः, वसिष्ठः, च्यवनः, गौतमः, मेधातिथिः, देवलः, देवरातः, परशुरामः, विश्वामित्रः, शाकलः, मार्कण्डेयः, दत्तात्रेयः, पिप्पलादः, योगेश्वरौ व्यासपराशरौ, छायाशुकः, जाजलिः, जह्रुः इत्यादयः सर्वे प्रधानमुनयः स्वकीयैः स्त्रीपुत्रशिष्यैः सह महता प्रेम्णा तत्र समागतवन्तः । तदुपरि वेदः, उपनिषदः, मन्त्राः, तन्त्राः, सप्तदशपुराणानि, षट्शास्त्राणि चापि मूर्तिमन्तः भूत्वा तत्र समुपस्थिताः अभवन् इति, शुभम् । (माहात्म्यम् – ०३/०१-१५)
— नारदः ।