विपरीताक्षरै: श्रीमद्भगवद्गीता सूचिकया च मधुशाला लिखिता।
उत्तरप्रदेशस्य गौतमबुद्धनगरस्य पीयूषगोयलः पञ्चप्रकारेण पञ्च लोकप्रियपुस्तकानि अरचयत्
हिमसंस्कृतवार्ता: – डॉ मनोजशैल:।
जगति अनेके कलाकाराः सन्ति येषां प्रतिभायाः कारणात् जनाः चमत्कारः इति मन्यन्ते। एतादृशः एकः कलाकारः पञ्चविधं पुस्तकं लिखित्वा अस्मान् आश्चर्यचकितं कृतवान्। लेखकः पीयूषगोयलः गीताम् विपरीताक्षरैः, सूचिकया मधुशाला, मेंधिकया (मेंहदी) गीताञ्जलि:, कार्बनपत्रेण पञ्चतन्त्रं, आण्या (कील) च पीयूषवाणी लिखितवान्। पीयूषस्य एतानि पुस्तकानि दृष्ट्वा सर्वे विस्मिताः भवन्ति कला-दक्षतायाः सीमा नास्ति, नूतनाः उपलब्धयः प्रतिदिनं प्रकाशम् आगच्छन्ति, एतादृशं रोचकं कार्यं उत्तरप्रदेशस्य (दादरी) गौतमबुद्धनगरस्र रविकान्ताया: डॉ. देवेन्द्रकुमारगोयलस्य च पुत्रेण कृतम्। असौ पञ्चप्रकारेण पञ्च लोकप्रियपुस्तकानि अरचयत्।
एतेषु आध्यात्मिकदर्शनस्य कर्मसंस्कृते: पाठं पाठयन्ती श्रीमद्भगवद्गीता अपि अन्तर्निहिता अस्ति। ५६ वर्षीयः पीयूषगोयलः किमपि भिन्नं कर्तुं स्वस्य अनुरागेण एतावत् लीनः आसीत् यत् सः शब्दान् विपरीतान् लिखितुं आरब्धवान्। अस्मिन् प्रवृत्तौ सः एतावत् लीनः अभवत् यत् सः विभिन्नसामग्रीविषये अनेकानि पुस्तकानि लिखितवान्, यः यांत्रिक-आभियन्त्रिकी-विषये डिप्लोमा-अध्ययनं कुर्वन् आसीत्, तस्य २००० तमे वर्षे दुर्घटना अभवत्। अस्मात् दुर्घटनातः स्वस्थतां प्राप्तुं तस्य प्रायः नवमासाः यावत् समयः अभवत्। अस्मिन् काले सः स्वजीवने श्रीमद्भगवद्गीताम् अवतारितवान् । यदा सः स्वस्थः अभवत् तदा सः किमपि भिन्नं कर्तुं इच्छां विकसितवान्, ततः सः शब्दान् विपरीतरूपेण (दर्पणशैल्याः) लेखनस्य प्रयासं कर्तुं आरब्धवान्। ततः तस्य अभ्यासः तादृशः अभवत् यत् सः अनेकानि पुस्तकानि लिखितवान्। गोयलस्य लिखितानि पुस्तकानि पठितुं दर्पणस्य साहाय्यं ग्रहीतव्यं भविष्यति। विपरीतानि (उल्टा) लिखितानि पत्राणि प्रत्यक्षतया दर्पणे दृश्यन्ते तथा च भवन्तः तानि सहजतया पठितुं शक्नुवन्ति। पीयूषगोयलः कथयति यत् केचन जनाः अवदन् यत् भवता लिखितानि पुस्तकानि पठितुं दर्पणस्य आवश्यकता भविष्यति। यत्किमपि दर्पणस्य आवश्यकता नास्ति तत् कुरुत। अस्मिन् विषये पीयूषगोयलः सूचिकया मधुशालां लिखितवान् । हरिवंशरायबच्चनस्य ‘मधुशाला’ इति पुस्तकं सूचिकया दर्पणप्रतिमायां लिखितुं प्रायः सार्धद्वयमासस्य समयः अभवत्। गोयलस्य मते सूचिकया लिखितं एतत् पुस्तकं ‘मधुशाला’ विश्वस्य प्रथमं पुस्तकं यत् दर्पणप्रतिमा सूचिकया च लिखितम् अस्ति।
विपरीताक्षरेषु लिखिता श्रीमद्भगवद्गीता
यदि भवन्तः एतां भाषां पश्यन्ति तर्हि भवन्तः स्तब्धाः भविष्यन्ति। एतत् पुस्तकं कस्यां भाषाशैल्यां लिखितम् इति भवन्तः न अवगमिष्यन्ति। परन्तु भवन्तः दर्पणस्य पुरतः प्राप्तमात्रेण एतत् पुस्तकं स्वयमेव वक्तुं आरभेत। सर्वाणि अक्षराणि ऋजुतया दृश्यन्ते। इदं दर्पणशैल्यां (Mirror Image) पुस्तकं पीयूषगोयलेन लिखितम् अस्ति। सौहार्दपूर्णः पीयूषगोयलः भाषायाः दर्पणप्रतिबिम्बशैल्याः अनेकानि पुस्तकानि लिखितवान् अस्ति।
सूचिकया लिखिता मधुशाला
पीयूषगोयलः एतादृशं कार्यं कृतवान् यत् दर्शकानां नेत्राणि विस्तृतानि एव तिष्ठन्ति, अदर्शकानां कृते केवलं एकः स्पर्शः एव पर्याप्तः। यदा पृष्टः तदा पीयूषगोयलः अवदत् यत् सूचिकया पुस्तकं लिखितुं विचारः किमर्थं तस्य मनसि आगतः? अहं बहुधा पृच्छामि यत् भवतः पुस्तकानि पठितुं दर्पणस्य आवश्यकता अस्ति वा इति। पठनं तेन सह दर्पणम्, अन्ततः बहुचिन्तन-अवगमनानन्तरम्, मम मनसि एकः विचारः आगत: यत् किमर्थं न सूचिकया किमपि लेखनीयम्, अतः स्वर्गीयः श्री हरिवंशरायबच्चन इत्यस्य विश्वप्रसिद्धं पुस्तकं ‘मधुशाला’ इति प्रायः २ तः २.५ मासेषु सूचिकया सम्पूर्णं कृतवान्। इदमपि पुस्तकं दर्पणप्रतिबिम्बे लिखितम् अस्ति तथा च पठनार्थं दर्पणस्य आवश्यकता न भविष्यति यतोहि विपरीतभागे एतादृशाः मनोहराः मौक्तिकाः इव शब्दपृष्ठा: रचिता:, यत् पठितुं सुलभं भवति। एषा ‘मधुशाला’ सूचिकया लिखितं विश्वस्य प्रथमं पुस्तकं वर्तते।
मेंधिका-शंकुना लिखिता गीताञ्जलि:
पीयूषगोयलः अपरं नूतनं पराक्रमं कृतवान्, सः १९१३ तमे वर्षे साहित्ये नोबेल् पुरस्कारविजेतुः रवीन्द्रनाथ- टैगोरस्य विश्वप्रसिद्धं कृतिं ‘गीतांजलि’ ‘मेहन्दीशङ्कु’ इत्यनेन लिखितवान् अस्ति। सः २०१२ तमस्य वर्षस्य जुलाई-मासस्य ८ दिनाङ्के मेहन्दीलेखनम् आरब्धवान्, २०१२ तमस्य वर्षस्य अगस्त-मासस्य ५ दिनाङ्के च सर्वान् १०३ अध्यायान् सम्पन्नवान्। तस्य लेखने १७ मेंधिकाशङ्कव:, टिप्पणीपुस्तकद्वयं च प्रयुक्तम्। पीयूषः श्रीदुर्गासप्तशती, अवधीभाषायां सुन्दरकाण्डं, आरतीसंग्रह:, श्री साईसचचरितं हिन्दीभाषायां आङ्ग्लभाषायां च लिखितवान् अस्ति।
आण्या लिखिता ‘पीयूष वाणी’
अधुना पीयूषगोयलः आण्या ए-चतुराकारस्य एल्युमिनियमपत्रे स्वकीयं पुस्तकं ‘पीयूष वाणी’ इति लिखितवान् अस्ति। पृष्टे सति पीयूषः अवदत् यत् आण्या किमर्थं लिखितम्? अतः सः अवदत् यत् तेन पूर्वं विश्वस्य प्रथमा सूचिकया स्वर्गीयः हरिवंशरायबच्चनस्य विश्वप्रसिद्धं पुस्तकं ‘मधुशाला’ इति लिखितम्। अतः सः चिन्तितवान् यत् किमर्थम् आण्या अपि उपयोगं कर्तुं न प्रयतते, अतः सः ए-चतुराकारस्य एल्युमिनियमपत्रे लिखितवान्।
कार्बनपत्रस्य साहाय्येन ‘पंचतन्त्रं’ लिखितम्
गहनाध्ययनानन्तरं पीयूषः आचार्यविष्णुशर्मणा विरचितस्य पञ्चतन्त्रस्य सर्वाणि ‘पञ्चतन्त्राणि’ ४१ कथाः कार्बनपत्रस्य साहाय्येन लिखिता। पीयूषगोयलः कार्बनपत्रं (यस्मिन् लेखनं कर्तव्यं) विपरीतावस्थां कृत्वा लिखितवान् यत् कर्गदस्य परे पार्श्वे शब्दाः प्रत्यक्षतया दृश्यन्ते अर्थात् पृष्ठस्य एकस्मिन् पार्श्वे शब्दाः दर्पणप्रतिबिम्बे अपि च भवन्ति परे पार्श्वे ऋजुः च।
जीवनपरिचय:
पीयूषगोयलस्य जन्म १९६७ तमे वर्षे फरवरी १० दिनाङ्के उत्तरप्रदेशस्य गौतमबुद्धनगरे (दादरी) मातु: रविकान्ताया:, डॉ. देवेन्द्रकुमारगोयलस्य च गृहे अभवत्। पीयूषः २००३ तमात् वर्षात् किञ्चित् लिखति। श्रीमद्भगवद्गीता (हिन्दी एवं आङ्गलम्), श्रीदुर्गासप्तशती (संस्कृतं), श्रीसाईंसच्चरित (हिन्दी एवं आङ्ल), श्रीसुन्दरकाण्डं, चालीसासंग्रह:, सूचिकया मधुशाला, मेंधिकया गीतांजलि: (रवीन्द्रनाथटैगोरकृत्), आण्या “पीयूषवाणी।” कार्बनपत्रेण च “पञ्चन्तत्रं” (विष्णुशर्मा कृत्) इत्यादीनि।
मनुष्य ! हृदयं मा विषादय
मनुष्य! हृदयं मा विषादय
किञ्चित् कार्यं कुरु, किञ्चित् कार्यं कुरु
जगति नाम कुरु
(नर न निराश करो मन को
नर न निराश करो मन को
कुछ काम करो, कुछ काम करो
जग में रहकर कुछ नाम करो)
पीयूषगोयलः एताभ्यः पङ्क्तिभ्य: प्रेरणाम् स्वीकृत्य वर्धित: अभवत् सः व्यवसायेन डिप्लोमा यांत्रिक अभियंता अस्ति तथा च बहुराष्ट्रीयकम्पन्यां कार्यं कुर्वन् अस्ति। एतत् सर्वं विहाय पीयूषगोयलः विश्वस्य प्रथमस्य दर्पणप्रतिबिम्बपुस्तकस्य श्रीमद्भागवतगीतायाः लेखकः अस्ति। पीयूषगोयलः हिन्दी-आङ्ग्लभाषयोः सर्वान् १८ अध्यायान् ७०० श्लोकान् च अनुवादसहितं लिखितवान्। एतदतिरिक्तं पीयूषगोयलः विश्वस्य प्रथमं सूचिकया मधुशालाम् अपि लिखितवान्। पीयूषगोयलस्य ९ पुस्तकानि प्रकाशितानि सन्ति। पीयूषगोयलः संग्रहणस्य अपि रुचिं लभते, तस्य प्रथमदिवसस्य आवरणं, कलमसंग्रहणं, विश्वप्रसिद्धानां व्यक्तित्वानां हस्ताक्षरसङ्ग्रहः च अस्ति।
