​पञ्जाब-विश्वविद्यालयस्य संस्कृतविभागे द्विदिवसीय-संस्कृत-शिक्षण-कार्यशालायाः आयोजनम्

​पञ्जाब-विश्वविद्यालयस्य संस्कृतविभागे द्विदिवसीय-संस्कृत-शिक्षण-कार्यशालायाः आयोजनम्
​पञ्जाब-विश्वविद्यालयस्य संस्कृतविभागेन संस्कृतभारत्याः तथा भारतीयभाषासमित्याः च संयुक्ततत्त्वावधाने (इत्यस्य—मिलित्वा निर्देशने) “संस्कृतमाध्यमेन संस्कृतशिक्षणम्” इति विषये द्विदिवसीय-प्रशिक्षण-कार्यशालायाः आयोजनं कृतम्।
​उद्घाटन-सत्रम्
​उद्घाटनसत्रस्य प्रारम्भः विश्वविद्यालयस्य कुलगीतेन अभवत्। तदनन्तरं वैदिकमन्त्रोच्चारणेन सह दीपप्रज्वलनं कृत्वा कार्यक्रमस्य शुभारम्भः जातः। विभागाध्यक्षा डॉ. सुनीता देवी कार्यशालायाः रूपरेखां (इत्यस्य—कार्ययोजनाम्) प्रस्तुतवती सर्वेषाम् अतिथीनां स्वागतं च कृतवती।
​उत्तरक्षेत्रस्य संगठनमन्त्री नरेन्द्र महोदयः स्वोद्बोधने उक्तवान् यत्—
​”संस्कृतं विश्वपोषकभाषा अस्ति। वयमपि संस्कृतस्य योद्धारः रक्षकाः च भवेम। अस्माकं भारतं शस्त्रस्य शास्त्रस्य च धारकं भवतु। एषः समयः संस्कृतस्य अस्ति। आगामि-पीढ्याः संगणकाः (Computers) संस्कृतभाषाधारिताः भविष्यन्ति, यतः संस्कृतं वैज्ञानिकभाषा वर्तते।”
​विशिष्टातिथीनां विचाराः
​प्रो. योजना रावत महोदया अवदत् यत् संस्कृतविभागः प्रशंसनीयं कार्यं करोति। अत्र उपस्थिताः प्राध्यापकाः शिक्षकाः च श्रद्धापूर्वकं अस्मिन् कार्ये संलग्नाः सन्ति।
​विशिष्टातिथिः चाँद किरण सलूजा महोदयः प्रश्नं कृतवान् यत्—
​किं वयं संस्कृतस्य मूलग्रन्थान् अवबोधपूर्वकं पठितुं समर्थाः स्मः?
​किं वयं टीकां (इत्यस्य—व्याख्यां) विना अध्ययनं कर्तुं शक्नुमः?
​तेन उक्तं यत् भाषा केवलं विद्यालये पठनेन न आगच्छति, अपितु सा वातावरणेन विकसिता भवति। शिक्षायाः उद्देश्यं मनुष्यस्य अन्तर्निहितज्ञानस्य प्रकाशकम् अस्ति। उद्घाटनसत्रस्य अध्यक्षता वी. के. अलंकार महोदेन कृता।
​शैक्षणिक-सत्राणि
​तदनन्तरं त्रिणां शैक्षणिकसत्राणाम् आयोजनं जातम्:
​प्रथमसत्रम् डॉ. चन्दनलालस्य अध्यक्षतायाम् अभवत्। मुख्यवक्ता सलूजा महोदयः अवदत् यत् भारतस्य सर्वाणि पाठ्यपुस्तकानि भारतीयभाषासु सन्ति। अतः संस्कृतस्य अध्यापनं संस्कृतभाषायामेव भवेत्। सः छात्रैः सह संवादात्मक-गतिविधीः (इत्यस्य—परस्परं सम्भाषणकार्याणि) अपि कारितवान्।

​द्वितीयसत्रम् नरेन्द्र महोदयः “संस्कृतस्य वर्त्तमानसमस्या, समाधानं भविष्ययोजना च” इति विषये व्याख्यानं दत्तवान्। सः संस्कृतक्षेत्रे विद्यमानान् आव्हानान् (Challenges) स्पष्टीकृतवान्।
​तृतीयसत्रम्: संजीव कुमार महोदयः “संस्कृतसम्भाषणस्य महत्त्वम्” इति विषये स्वविचारान् प्रकटितवान्। सः उक्तवान् यत् संस्कृतस्य संरक्षणं तदैव सम्भवं यदा वयं एतां व्यवहारभाषां करिष्यामः।
​निष्कर्षः
​अस्यां कार्यशालायां पञ्जाब-हरियाणा-चण्डीगढ़तः शिक्षकाः सक्रियरुपेण (इत्यस्य—उत्साहेन) भागं गृहीतवन्तः। इयं कार्यशाला संस्कृतशिक्षणस्य सुदृढपद्धतेः तथा प्रचार-प्रसारस्य दृष्ट्या अतीव सफला सार्थका च सिद्धा।
​