Himachal News : सचिवालयस्य बहिः कर्मचारीणां रोषप्रदर्शनं घोषोद्घोषान् अकुर्वन्
हिमसंस्कृतवार्ता: – शिमला। हिमाचलप्रदेशे डीए-अदत्तस्य, षष्ठवेतनपरिमाणस्य संशोधितस्य अवशिष्टांशस्य च कारणेन कर्मचारिणां मध्ये आक्रोशः वर्तते। बुधवासरे हिमाचलप्रदेशसचिवालयसेवासङ्घः सचिवालयस्य आर्म्सडेल् भवनस्य प्राङ्गणे कोलाहलं कृतवान्। हिमाचलप्रदेशसचिवसेवासङ्घस्य अध्यक्षः संजीवशर्मा इत्यनेन उक्तं यत् सचिवालये प्रायः ७५० पदानि रिक्तानि सन्ति, वेतननिर्धारणं न भवति। अनुबन्धकालस्य संशोधिता वरिष्ठतासूची न बहिः आगच्छति। डीए-अवशिष्टं, वेतनमानस्य अवशिष्टांशं च बृहत्तमाः विषयाः सन्ति तथा च पूर्वसर्वकारस्य समये वेतनावशिष्टांशस्य नामधेयेन केवलं ५०,००० रूप्यकाणि एव प्राप्तानि आसन्।
हिमाचलप्रदेशसचिवालयसेवासङ्घस्य अध्यक्षः संजीवशर्मा अवदत् यत् यस्य कर्मचारिण: अद्यापि अवशिष्टांशं सर्वथा न प्राप्तवन्त:, तस्य केवलं ५० सहस्ररूप्यकाणि एव प्राप्तानि। पूर्वमुख्यमन्त्री आदरणीय जयरामठाकुरेण पूर्वसर्वकारे प्रत्येकं कर्मचारिणं यत् अवशिष्टांशं दत्तम् आसीत्। अहं वक्तुमिच्छामि यत् पूर्वं अवधिः एकमुश्तरूपेण दत्ता आसीत्। अहं स्मरामि यदा १९८६ तमे वर्षे वेतनमापदण्डः दत्तः आसीत्, यदा जनानां अवशिष्टांशस्य प्राप्तिः भवति स्म, तदा तेषां कृते द्वौ, त्रीणि, त्रयः वा लक्षरूप्यकाणि प्राप्यन्ते स्म। तस्मिन् समये जनाः यत् कुर्वन्ति स्म तत् अवशिषवटांशस्य प्राप्तेः प्रतीक्षां कुर्वन्ति स्म, जनाः पूर्वमेव योजनां कृतवन्तः आसन् । अस्य समयस्य अवशिष्टांशेन भूखण्डं गृह्णीमः। केचन गृहं निर्मास्यामः इति चिन्तयन्ति स्म, केचन स्वपुत्रीं विवाहं करिष्यामः इति चिन्तयन्ति स्म । कश्चित् चिन्तितवान् यत् वयं स्वपुत्रस्य विवाहं करिष्यामः।
संजीव शर्मा उक्तवान् यत् अस्य अवशिष्टांशस्य प्रतीक्षा आसीत्, परन्तु शिमलानगरे १० सहस्रतः १५००० यावत् कर्मचारिण: सन्ति येषां स्वकीयानि गृहाणि सन्ति, सम्पूर्णराज्यस्य जनाः अत्र निवसन्ति इति अपि वदामः। १९८६ तमे वर्षे प्रथमवारं वेतनमापदण्डस्य अवशिष्टांशस्य प्राप्ते ते एतानि भूखण्डानि गृहीतवन्त: आसन् । तदनन्तरं १९९६ तमे वर्षे अवशिष्ट- भुक्तिः अंशरूपेण दत्ता । तदापि कर्मचारिणः किमपि न दत्तवन्तः। २००६ तमे वर्षे अपि अवशिष्टांशं प्राप्तं, तदपि अंशरूपेण, परन्तु २०१६ तमे वर्षे अवशिष्टांशं न प्राप्तम् । केवलं ५० सहस्ररूप्यकाणि प्राप्तानि सन्ति।
संजीव शर्मा इत्यनेन उक्तं यत् एकदा माननीयः मुख्यमन्त्री शून्यबिन्दुशून्यतः पञ्चपर्यन्तं अवशिष्टांशस्य आधारेण दास्यते इति आदेशान् निर्गतवान्। अर्थात् ३२ वर्षेषु अस्माभिः अवशिष्टांशस्य प्राप्तिः अभवत्, अतः अहं माननीयः मुख्यमन्त्रिणा सह मिलितवान् । अहं अवदम् महोदय, ३२ वर्षेभ्यः परं वयं एतत् अवशिष्टांशं प्राप्नुमः। ३२ वर्षेभ्यः परं कः तत्र भविष्यति ? मया तस्मै उक्तं यत् त्वया अस्मान् न दत्तम्, परन्तु सः मन्यते यत् भवता मम पौत्रस्य मित्रेभ्यः दत्तम्। तथैव सः अवशिष्टांशं अपि दत्तवान् आसीत् । अस्माकं कृते यः डीए देयः आसीत् सः १-०७-२०२२ दिनाङ्कात् आसीत्, अतः अस्माभिः पञ्चवर्षेभ्यः तत् अवशिष्टांशं प्राप्तव्यम् आसीत् । परन्तु तत् अवशिष्टांशं वयं पञ्चवर्षेभ्यः परं प्राप्नुमः। पञ्चवर्षेभ्यः परं १० भागेषु देयः भविष्यन्ति, अतः यदा सः किमपि भ्रष्टं जातम् इति अवगच्छत् तदा सः तत्क्षणमेव तत् निवृत्तुं आदेशं दत्तवान् ।
तदनन्तरं किञ्चित् धनं अधुना एव प्राप्तम् अस्ति। ते निवृत्तेभ्यः १५% तः २५% यावत् अवशिष्टांशं दत्तवन्तः, परन्तु अस्मान् शेषं न दत्तवन्तः । पुनः कोऽपि अस्मान् किमपि न दत्तवान्। अधुना च अगस्तमासस्य १५ दिनाङ्के अस्माभिः आशासितम् आसीत् यत् वयं माननीयं मुख्यमन्त्रीं मिलित्वा शेषस्य दानं वा डी.ए. भवान् इदमपि दृष्टवान् यत् शेषं कस्मै दत्तम्, ये ७५ वर्षाणाम् उपरि सन्ति, अधिकतमं देयकं ते एव सन्ति ये २०१६ तः २०२२ पर्यन्तं निवृत्ताः सन्ति।
संजीवशर्मा इत्यनेन उक्तं यत् न शेषप्राप्तिः भवति न च डीए प्राप्यते न च वेतनशेष: प्राप्तिः भवति, अतः जनानां मध्ये बहु निराशा अभवत्। अत एव यदा वयं सभां कृतवन्तः तदा वयं निश्चयं कृतवन्तः यत् वयं सामान्यसदनं करिष्यामः इति। यदा वयं सामान्यसदनस्य घोषणां कृतवन्तः तदा भवान् न विश्वसिष्यति यत् रविवासरे राज्यस्य सर्वत्र कर्मचारिणां कृते मम कृते दूरवाणी प्राप्तः। ते अवदन्, त्वया अस्माकं स्वरः उत्थापितः। राज्ये कश्चन अस्ति यः कर्मचारिणां स्वरं उत्थापयति, यतः कर्मचारीः अराजकीयसंस्थाः च द्वयोः समूहयोः विभक्ताः सन्ति। कश्चन समूहः प्रदीपसमूहः अस्ति। किं भवता कदापि तस्य स्वरस्य उन्नयनं दृष्टम्? अर्थात् ते इच्छन्ति यत् यदि कोऽपि सर्वकारस्य विरुद्धं वदति वा डीए याचते तर्हि सम्भवति यत् ते मान्यतां न प्राप्नुयुः।
संजीव शर्मा उक्तवान् यत् अद्य सम्पूर्णस्य राज्यस्य ७ लक्षं कर्मचारिण: मयि दृष्टिपातं कुर्वन्ति स्म, आशायाः प्रतीक्षां कुर्वन्ति स्म, परन्तु तेभ्यः किमपि नेतृत्वं न प्राप्यते स्म तथा च अहम् अस्मिन् माध्यमे भवन्तं वक्तुम् इच्छामि यत् अस्माकं कार्यं न तु शेषस्य अवशिष्टांशस्य देयकस्य वा विषये, यतोहि अस्माकं अत्र आग्रहाः सन्ति, परन्तु अद्य सचिवालयेन एताः आग्रहाः प्रथमवारं उत्थापयितुं प्रवृत्ताः सन्ति। अहं भवद्भ्यः एकं अपि वक्तुम् इच्छामि। यदा यदा आन्दोलनम् अभवत् तदा तदा अहं तस्य भागः अभवम्, विभागस्य जनाः च प्रथमं बहिः आगतवन्तः। यथा उद्यानविभागः बहिः आगतः, पशुविभागः बहिः आगतः, कृषिविभागः बहिः आगतः, तदनन्तरं विद्युत्विभाग: बहिः आगतः। तदा IGMC बहिः आगच्छति स्म तदा अपि किमपि न भवति स्म, ततः सा अन्तिमं गत्वा सचिवालयप्रशासनात् सचिवालयात् च बहिः आगच्छति स्म। यदा सचिवालयात् जनाः बहिः आगच्छन्ति स्म तदा कस्यापि सर्वकारस्य, तत्र अस्ति वा न वा, प्रणामं कर्तव्यम् आसीत्, परन्तु अद्यत्वे स्थितिं पश्यन्तु, बहिः कोऽपि कर्मचारी स्वरं अपि न उत्थापयति।
